จำกันได้มั๊ย เพลงนี้ที่เคยร้องกันสมัยอยู่นราฯ
อันความกรุณาปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลั่งมาเอง เหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน
ข้อความนี้องค์พระธีรราชเจ้า พระโปรดเกล้าประทานให้ใจถวิล
ทั้งคุณค่ากรุณาไว้อาจิณ ดังวารินจากฟ้าสู่สาคร...
...อันพวกเราเหล่านักเรียนพยาบาล ปณิธานอนุกูลเพิ่มพูนผล
เรียนวิชากรุณาช่วยปวงชน ผู้เจ็บไข้ได้พ้นทรมา
แม้โรคร้ายจะแพร่พิษถึงปลิดชีพ จะยึดหลักดวงประทีปคือสงสาร
ยอมเหนื่อยยากตรากตรำใจสำราญ อุทิศงานเพื่อคนไข้ทั้งใจกาย...
No comments:
Post a Comment